Mający miejsce w Białymstoku Polcon rozpocznie się za 23 dni
Dwunasta rocznica istnienia Manda`yaim będzie miała miejsce za 105 dni
Amerykańska premiera serialu The Mandalorian odbędzie sięza 119 dni
Premiera dziewiątej części Gwiezdnych Wojen odbędzie sięza 156 dni
Projekty na koszulki z serialu "The Mandalorian"
 
Wieści ze ŚwiataWczoraj pojawiły się projekty koszulek jakie niedługo pojawią się na Amazonie. Będą one związane z nadchodzącym serialem "The Mandalorian". Gdyby galeria w newsie nie działała, można zobaczyć je
w tym miejscu.

 
· Urthona dnia 04 lipiec 2019 09:18:19 · Drukuj
Raport z działalności - Czerwiec 2019
 
Strona & SpołecznośćMontross: Chyba czasem zapomina, że nie jesteś jego synem. Hm. To niebezpieczne. Mąci jego osąd. I twój. Już wkrótce Jaster wybierze swojego następcę. A do tego będzie potrzebował trzeźwego umysłu.
Jango: Jaster zrobi to, co dobre dla Mandalorian. Jak zawsze.
Montross: Miejmy nadzieję, że będziemy mogli powiedzieć to samo o tobie.

Rozmowa Montrossa i Jango, Jango Fett: Łowy



Czerwiec dobiegł końca, czas więc na nowy raport!

W minionym miesiącu galeria wzbogaciła się o dziewięć prac — trzy od Dhadral oraz sześć narysowanych przez Hashhanę.


Dodatkowo pojawił się kolejny Wizjer Manda`Yaim, dotyczący materiałów wybuchowych.




Montross zniknął, a Jango został naszym dowódcą. Dziedzicem Jastera... taka jest prawda. Przyrzekam.

Silas opowiadający Dooku historię Jango, Jango Fett: Łowy



Temat na forum.
 
· Mahiyana dnia 03 lipiec 2019 09:00:50 · Drukuj
Animacja o Bobie Fetcie
 
FilmyW cyklu animowanym "Star Wars Galaxy of Adventures" pojawił się ostatnio odcinek poświęcony Bobie Fettowi. Zapraszamy do obejrzenia.


 
· Urthona dnia 22 czerwiec 2019 15:10:11 · Drukuj
Wizjer Manda`Yaim #18
 
Okiem Manda`Yaim

Jest tylko jedna rzecz lepsza od granatu - skrzynka granatów! T Zapraszamy na naszą stronę - najnowszy Wizjer Manda`Yaim dotyczy materiałów wybuchowych.



Arneun:
- Dwa dni, dokładnie tyle potrzebowałem, żeby się stamtąd wydostać - nie byłem pewien, czy zapytanie Nixa dlaczego tak bardzo lubi materiały wybuchowe było właściwe, ale mieliśmy ponad setkę detonatorów do zrobienia i ciszę w pomieszczeniu.
- Nie wiem, skąd o nas wiedzieli, nasza rodzina raczej siedziała cicho po zniszczeniu siedziby klanu. - W każdym razie, najechali na nas oddziałem tak dużym, że brakowało im tylko ciężkich czołgów i bazyliszków.
Przywieźli ze sobą ogromną ilość chemikaliów, tak przetworzonych, żeby wszystko wysadzić w powietrze - najwyraźniej nie mieli dostępu do normalnych ładunków i musieli kombinować. Byłem chyba jedyny poza domem, a rodzice dbali, żebym zawsze miał ze sobą blaster. Durnie wysłali po mnie tylko jednego człowieka. Nie wiem jak bardzo di`kutem trzeba być, żeby będąc Mandalorianinem nie doceniać innych Mando… ale dość powiedzieć, że akurat wracałem i widziałem praktycznie wszystko co się działo. W tym człowieka jadącego po mnie na skuterze repulsorowym. W sumie dzięki temu idiocie miałem podwózkę przez ostatni odcinek. Dorwali się do zapasów rodzinki i świętowali, przy okazji dosyć mocno żartując z wysłanego, żeby mnie zabić. Oczywiście wszyscy radośnie krzyczeli i radośnie oznajmiali jak bardzo będą zachwycać się widokiem wybuchu na horyzoncie.
Poszli w idiotyzm po całości, więc ich droid protokolarny, będący czymś w stylu instrukcji obsługi mocno reagujących cieczy, nawet nie zarejestrował, że nie powinienem ze mną rozmawiać i radośnie udzielił mi wszystkich potrzebnych informacji. Substancje, których chcieli użyć, miały pewną bardzo radosną właściwość - trzy razem dawały silnie wybuchową reakcję, podczas gdy dowolne dwie zmieszane ze sobą były całkiem stabilne. Od droida dowiedziałem się jaką kolejność mieli w planach, po czym połączyłem dwie z nich, rozdzielając po równo na pojemniki, żeby się nie zorientowali. Najeźdźcy byli mili i nasz rodzinny statek wystawili poza hangar, oczywiście po to, żeby nim odlecieć. Schowałem się na nim na resztę nocy, a następnego dnia, tuż przed planowaną detonacją domu włączyłem tarcze. Gdzieś po drodze zaprogramowałem droida tak, żeby przyszedł na statek tuż przed wymieszaniem. Z niego wyciągnąłem całą masę informacji dotyczących różnych ładunków i ich tworzenia. Nastawiałem się, że będe musiał zużyć ze dwie torpedy protonowe na wyczyszczenie resztek ich statku oraz wyeliminowanie niedobitków, ale nie doceniłem siły mieszanki. Zresztą, wybuch reaktora na statku chyba dorzucił swoją cegiełkę.
Po takim pokazie skuteczności naprawdę polubiłem wybuchy. Ale wyciągnąłem nauczkę z lekcji i nie dopuszczam do moich “zabawek” ludzi, którym nie mogę zaufać. I pamiętam, żeby zawsze sprawdzać co z czym mieszam.

Behot:
Shon zapięła i skalibrowała prawy karwasz, po czym sięgnęła do swojej torby.
– Atin, gdzie trzymasz granaty?
– W lewej części prawej strony ładowni, znajdziesz – odparłem, podnosząc swój buy`ce. – Dwie duże skrzynie ładunków.
– Czyli nie tylko granatów? – Mandalorianka lekko się uśmiechnęła.
– Idź i zobacz.
Parę minut później oboje staliśmy przed wspomnianymi przeze mnie skrzyniami. Ja kończyłem kalibrować swój hełm, jej wisiał spokojnie u pasa. Wpatrywała się w mój asortyment. W końcu westchnęła.
– No… Jakość nad ilość, co?
– Bardziej funkcjonalność, ale tak – powiedziałem, przypinając wreszcie własny buy’ce do pasa – ilość nie jest dla mnie aż tak ważna.
– Czasem jednak ilość decyduje o funkcjonalności… – mruknęła. Nie mogłem się nie zgodzić, więc milczałem. W skrzyniach leżało około dwudziestu granatów przeciwpiechotnych, pięć sporych bomb z zapalnikiem czasowym, zdolnych wysadzić mały frachtowiec, kilkanaście mniejszych do niszczenia maszyn wojennych typu czołgi czy myśliwce, kilka zwojów taśmy termicznej i z dziesięć termodetonatorów. Znalazłoby się także kilkanaście pojedynczych zabawek, których zasady działania czy nawet nazwy czasem sam nie potrafiłbym sprecyzować.
– Ty w ogóle używasz tych rzeczy? – odezwała się wreszcie Shon, sięgając po jeden z termodetonatorów i przyglądając się mu krytycznie. Był całkowicie nowy. Chyba nie miała obiekcji, bo zaczęła pakować je po kolei do swojego plecaka.
– Nie zawsze – odparłem. – No… Prawie w ogóle. Nie lubię. To wszystko jest zbyt nieprzewidywalne, zbyt nienadające się do kontroli, jak dla mnie.
Shon skończyła pakować do plecaka potrzebny asortyment i przez chwilę się nie ruszała. Warkocz luźno opadał jej na plecy.
– Dziwny jesteś – skwitowała w końcu z małym uśmiechem i pozwoliła mi zamknąć skrzynie.
– Cóż, kiedy się pierwszy raz poznaliśmy, nosiłem ze sobą zwykle po dwa termodetonatory…
– I powinieneś był pozostać przy takich nawykach.
– Oj, przestań. Wybuchy zawsze były bardziej twoją działką. Pamiętasz tamtą wieżę? Właśnie wtedy?
– Pamiętam – odparła, wchodząc do świetlicy, i odczepiając hełm od pasa. – Pamiętam również, co działo się potem.
– Tego nie musisz wspominać. Zrewanżowałaś mi się już wiele razy. A wracając do materiałów wybuchowych, to naprawdę nie moja działka. Tylko, kiedy zadanie tego wymaga. Czasem biorę sobie jeden czy dwa granaty na drogę, ale to rzadkość.
Shon westchnęła.
– Ale przechowujesz je, widzę, w odpowiedni sposób. I nadal umiesz ich używać?
– Nie żartuj. Może nie tak dobrze, jak ty, ale mam swoje zdolności.
– To dobrze. – Uśmiechnęła się. – Nie wyszłabym za kogoś, kto nie potrafi rzucić granatem do celu.

Merel::
Drużyna ustawiła się pod drzwiami sali, w której przetrzymywano zakładników. W budynku zawyła syrena alarmowa informująca napastników o wejściu komandosów. Mieli coraz mniej czasu. Dowódca drużyny wydziału realizacyjnego założył ładunek kumulacyjny na śluzie prowadzącej do sali. Ostatni z drużyny - “Szóstka” - stał obok szeregu czekając na otwarcie drzwi. Jego zadanie wymagało skupienia, refleksu oraz czegoś w rodzaju
jasnowidzenia. Potrzebował tego, aby w idealnym momencie rzucić wiązkę granatów hukowo-błyskowych. Dowódca, trzymając w ręku detonator, rozpoczął odliczanie na palcach sekund do detonacji.
5,
4,
3,
2,
1,
"Jedynka" zacisnął pięść w geście "atak, atak, atak". Nastąpiła przeraźliwie głośna eksplozja, która zniszczyła zamek. W tej samej chwili drzwi otworzyły się z charakterystycznym sykiem. “Szóstka” cisnął wiązką do pomieszczenia, która po przekroczeniu progu zalała pomieszczenie serią siedmiu huków migających jaskrawo białym światłem.
W momencie pierwszego wybuchu cała drużyna, jeden za drugim, wbiegła do pomieszczenia likwidując siłę żywą przeciwnika.

Sh`ehn:
– Wayii!... – z ust Machii wyrwał się okrzyk zaskoczenia. Fragment nagrania z holowiadomości, który oglądała – pożar w kosmoporcie Keldabe – wyglądał naprawdę paskudnie. Źle zabezpieczona skrzynka granatów i wadliwy robot-podnośnik. Na szczęście żadnych ofiar śmiertelnych, ale co najmniej dwa lądowiska będą wymagać generalnego remontu, a statek nadaje się chyba tylko na złom. Trzeba się liczyć z tym, że na jakiś czas zamkną cały kompleks.

Nagranie pochodziło z jednej z portowych kamer bezpieczeństwa. Machia skrzywiła się, gdy po raz trzeci pokazano sam moment wypadku; niespodziewany, oślepiający błysk, nagły wykwit płomieni. Mimo wyłączonego dźwięku, wydawało jej się, że słyszy huk eksplozji. Do głowy napłynęły jej wspomnienia z dzieciństwa na Onderonie – przeraźliwy łoskot walących się budynków, drapanie w gardle, fale gorącego powietrza przynoszące duszący pył znad gruzów i rumowisk. Brakowało tylko krzyków. We wspomnieniach nigdy nie słyszała krzyków – tylko ogłuszający huk, a potem martwą ciszę.

Machia nie lubiła materiałów wybuchowych; nie od czasu, gdy, patrząc na to, co zostało z jednej z głównych ulic Iziz, dotarło do niej jakiego spustoszenia można dokonać mając kilka termodetonatorów. Jasne, ładunek da się zabezpieczyć - ale zabezpieczenia czasem zawodzą; a ona wolała nie ryzykować, że Bartleby skończy tak, jak ten nieszczęsny koreliański frachtowiec z nagrania. Dziura w poszyciu statku większa od paszczy rankora była ostatnim, o czym marzyła.
Miny były jeszcze gorsze – sam pomysł, że świat pod jej stopami tylko czeka, by wylecieć w powietrze, budził grozę.

Do dziś jedną z jej zasad pozostało, by nigdy nie brać na pokład większych ilości materiałów wybuchowych. Wiedziała, że kiedyś będzie musiała stawić temu czoła – ale jeszcze nie teraz. Teraz miała Bartleby`ego – i pewność, że na przestrzeni kilkudziesięciu metrów ładowni bez jej wiedzy nie znajdzie się nic, czego mogłaby się obawiać.

Nie można jednak powiedzieć, że zupełnie unikała wszystkiego,co miało związek z pirotechniką. W przeszłości parokrotnie zdarzało jej się przewozić materiały łatwopalne- ale wystarczająco niegroźne, by z ewentualnymi zniszczeniami poradziła sobie gaśnica i ekipa droidów-sprzątaczy. Kilka miesięcy temu dostarczała na Jakelię trzy skrzynie fajerwerków, zamówionych z okazji obchodów tamtejszego letniego festiwalu. Później, podczas kilkudniowego pobytu na planecie miała okazję zobaczyć jak się prezentują - oczywiście z zachowaniem odpowiedniego dystansu. Niebo, rozświetlone feerią barw, przypominało wnętrze klejnotu corusca – i, co tu dużo mówić, nawet ktoś tak sceptycznie nastawiony, jak ona, musiał przyznać, że robiły niesamowite wrażenie. Zdarzało się też jej transportować prywatne sejfy, opatrzone miniaturowymi zapalnikami – wykonane na specjalne zamówienie. Detonacja przy nieautoryzowanej próbie otwarcia wystarczała, by stopić zamek, ale niefortunnemu włamywaczowi zazwyczaj nie groziło nic więcej, niż poparzenia drugiego stopnia.

Machia dopuszczała dwa wyjątki jeśli chodziło o używanie ładunków wybuchowych w charakterze broni – granaty oślepiające i oszałamiające. Prawdę mówiąc, tylko dzięki tym pierwszym poradziła kiedy rok temu grupa intruzów wtargnęła na pokład Bartleby`ego, opanowała ładownię, a następnie podjęła próbę przejęcia reszty statku. Poza tym jednak była zdania, że stary, dobry blaster wiąże się z mniejszym ryzykiem; i zostawia dużo mniej bałaganu.

Wyłączyła holoprojektor i potrząsnęła głową, próbując odegnać wspomnienia. Nagranie z Keldabe wyglądało naprawdę źle – ją jednak powinno obchodzić jedynie to, jak długo kosmoport pozostanie zamknięty, i czy może pozwolić sobie na wynikające z tego opóźnienie. Może tym razem rozsądniej będzie wylądować w Enceri...



 
· Shehn dnia 20 czerwiec 2019 17:18:00 · Drukuj
Zapowiedź nowej gry LEGO
 
GryWczoraj na targach E3 zapowiedziano grę "LEGO Star Wars: The Skywalker Saga", która ma połączyć wszystkie 9 filmów, w tym najnowszy epizod "Skywalker. Odrodzenie". W związku z tym premiera planowana jest na 2020 rok. Dostępna będzie na PC, X-box, Nintendo Switch i Playstation 4. Twórcy zapowiadają też, że będzie można rozpocząć od dowolnego okresu, czyli np. "Przebudzenia Mocy".





 
· Urthona dnia 10 czerwiec 2019 10:06:51 · Drukuj
Społeczność
  *Newsy
*Nadchodzące wydarzenia
*Ostatnie komentarze
O nas
About us
Über uns
*Członkowie
*Struktura
*M`Y w akcji
*Historia Organizacji *Regulamin
*Rekrutacja
*Logowanie
M`y na Facebooku
Copyright © 2009-2018




Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2019 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3. 11,671,854 unikalne wizyty